Główny Szlak Beskidzki – przebieg trasy

Strona główna » Główny Szlak Beskidzki – przebieg trasy

Główny Szlak Beskidzki imienia Kazimierza Sosnowskiego to najdłuższy górski szlak w naszym kraju. Prowadzi on od Ustronia w Beskidzie Śląskim do Wołosatego w Bieszczadach, a jego łączna długość to około 500 km. Przebiega on przez kilka istotnych pasm górskich, jak i wiele popularnych szczytów. Dla wielu osób to prawdziwe wyzwanie, zwłaszcza, jeśli zdecydujemy się na jego całościowe przejście, jednym ciągiem. Postanowiliśmy przybliżyć nieco jego specyfikę.

Informacje praktyczne

fot. Google Maps

Główny Szlak Beskidzki został wytyczony w okresie międzywojennym przez Kazimierza Sosnkowskiego. Miało to miejsce w 1929 roku. Od tego czasu jest jednym z najpopularniejszych szlaków turystycznych w Polsce. W zależności od źródeł podaje się, że jego długość wynosi między 496 a 517 km, jednak najczęściej można zetknąć się z wartością około 500 km. Wyliczona suma podejść to 21 158 m od strony Wołosatego oraz 21 545 m od strony Ustronia. GSB przebiega przez Beskid Śląski, Beskid Żywiecki, Gorce, Beskid Sądecki, Beskid Niski oraz Bieszczady. Ponadto jego trasa wiedzie przez trzy województwa: śląskie, małopolskie i podkarpackie, jak i również 4 parki narodowe: Babiogórski, Gorczański, Magurski i Bieszczadzki. Szlak na odcinku 37,5 km łączy się z granicą państwową.

Główny Szlak Beskidzki oznakowany jest czerwonym kolorem, a dzięki częstym pracom konserwacyjnym, nie powinniśmy mieć problemu ze znalezieniem oznaczeń czy tablic informacyjnych. Ponadto w wielu miejscach łączy się lub krzyżuje z innymi popularnymi szlakami. Na trasie lub w jej okolicy zetkniemy się z całkiem dobrze rozbudowanym zapleczem turystycznym, przez co znalezienie miejsca na nocleg czy punktu gastronomicznego nie powinno sprawić większych problemów. Szlak przebiega przez takie miejscowości jak Ustroń, Rabka, Krynica, Cisna, Komańcza, Krościenko nad Dunajcem, Ustrzyki Górne czy też Jordanów.

Zdobywanie odznaki GSB

W celu popularyzacji Głównego Szlaku Beskidzkiego, Polskie Towarzystwo Turystyczno- Krajoznawcze zdecydowało się na ustanowienie Odznaki Turystycznej: Główny Szlak Beskidzki, która jest przyznawana za jego przejście. Rozróżniamy w tym zakresie 4 kategorie:

  • Brązowa: jest ona przeznaczona dla osób, które GSB chcą zdobywać. W celu jej otrzymania należy odnotować w książeczce 200 pkt GOT.

  • Srebrna: jest przyznawana za zdobycie kolejnych 200 pkt GOT po otrzymaniu brązowej odznaki.

  • Złota: otrzymuje się ją za przejście całego GSB bez limitu czasowego.

  • Diamentowa – najbardziej prestiżowa i najtrudniejsza ze wszystkich czterech, albowiem wymaga przejścia GSB w czasie nie dłuższym niż 21 dni jednym ciągiem.

Główny Szlak Beskidzki – przebieg trasy

Beskid Śląski

fot. Krzysztof Dudzik by Wikimedia Commons

Główny Szlak Beskidzki zaczyna się w Ustroniu, na wysokości 330 m n.p.m. Jego pierwszy większy odcinek prowadzi przez Beskid Śląski na trasie o długości 57,8 km. Początkowo szlak będzie kluczył uliczkami Ustronia, by po dłuższej chwili prowadzić na Równicę. Nieoczekiwanie ponownie schodzimy do Ustronia, by wspiąć się z okolicy centrum na Wielką Czantorię. W dalszej części kierować się będziemy w stronę Stożka Wielkiego, a nasza trasa biegnąc będzie grzbietem głównego polskiego wododziału, oddzielającego od siebie dorzecza Odry i Wisły. W dalszej kolejności szlak wiedzie do Przełęczy Kubalonka, a następnie do Baraniej Góry, u której to podnóży swój bieg zaczyna rzeka Wisła. Schodząc z Baraniej Góry, kierować będziemy się w stronę Węgierskiej Górki, stanowiącej granicę między Beskidem Śląskim a Żywieckim. W Węgierskiej Górce i Żabnicy warto przy okazji odwiedzić polskie bunkry obronne z okresu walk we wrześniu 1939 roku.

Beskid Żywiecki i Makowski

fot. Derbeth by Wkimedia Commons

Trasa wiedzie z Węgierskiej Górki, z wysokości 413 m n.p.m. Jest to drugi pod względem długości odcinek w paśmie górskim na trasie, który liczy sobie blisko 101 km. Pierwsza część GSB prowadzi do Schroniska PTTK na Hali Rysiance. Następnie udajemy się na Trzy Kopce, do Schroniska PTTK na Hali Miziowej, Przełęczy pod Beskidem Krzyżowskim oraz Jaworzyny. W dalszej kolejności przez Przełęcz Jałowiecką Północną i Południową dotrzemy do punktu kulminacyjnego w Beskidzie Żywieckim, jakim jest Babia Góra. To najwyższy szczyt na GSB o wysokości 1725 m n.p.m. Rozciąga się stąd wspaniały widok na okoliczne rejony, jak i na Tatry (przy dobrej pogodzie). Z Babiej Góry dalsza część trasy prowadzi do Przełęczy Lipnickiej oraz Kucałowej, skąd udajemy się w kierunku Jordanowa i Skawy. Na granicy z Gorcami przecinamy słynną zakopiankę.

Gorce

fot. Jerzy Opioła by Wikimedia Commons

Kolejny odcinek Głównego Szlaku Beskidzkiego prowadzi przez Gorce. Ze wspomnianej drogi zakopiańskiej udajemy się poprzez Rabkę Zdrój, Obidowiec na Turbacz o wysokości 1310 m n.p.m. Znajduje się tam już kolejne na trasie Schronisko PTTK. Przez Przełęcz Knurowską, Zielenicę oraz Studzionki, GSB prowadzi dalej na Lubań oraz Średni Groń. Koniec odcinka przez Gorce przypada na Krościenko nad Dunajcem, a cała trasa liczy sobie 52,4 km.

Beskid Sądecki

fot. Jerzy Opioła by Wikimedia Commons

Następnym pasmem górskim na trasie GSB jest Beskid Sądecki. Przebiega on tu na długości 62,4 km. Początkowo z Krościenka udamy się na Dzwonkówkę, Przełęcz Przysłop oraz do Schroniska PTTK na Przehybie. Z Przehyby czerwony szlak prowadzi na najwyższy szczyt Beskidu Sądeckiego, czyli Radziejową o wysokości 1262 m n.p.m. Znajduje się na niej 20-metrowa wieża, z której rozpościera się panorama na Beskid Sądecki, Pieniny, Tatry oraz Kotlinę Sądecką. Z Radziejowej udamy się na Wielki Rogacz oraz do miejscowości Rytro, skąd zaczniemy wspinać się na grzbiet Pasma Jaworzyny Krynickiej. W dalszej kolejności czeka na nasz Wierch nad Kamieniem – szczyt, wokół którego znajduje się największe w całym Beskidzie Sądeckim skupisko wychodni skalnych i jaskiń. Po zejściu z wyższych partii gór czekać będzie na nas Krynica-Zdrój, czyli jedno z najpopularniejszych w kraju uzdrowisk i górskich kurortów. Choć często uważa się, że Krynica-Zdrój stanowi granicę między Beskidem Sądeckim a Niskim, to jednak na GSB jest nim szczyt Huzary. Tutaj kończy i jednocześnie zaczyna się kolejny odcinek na szlaku.

Beskid Niski

fot. Emil.Čeremeta by Wikimedia Commons

Przez Beskid Niski prowadzi najdłuższy odcinek GSB, który liczy sobie aż 147,4 km. Zgodnie z nazewnictwem, nie spotkamy się tutaj ze zbyt wysokimi szczytami, albowiem najwyższym punktem Beskidu Niskiego po polskiej stronie jest Lackowa o wysokości 997 m n.p.m., który i tak jest omijany przez GSB. Idąc od strony zachodniej, to właśnie graniczny szczyt Huzary będzie najwyższym punktem na mapie. Warto zdawać sobie sprawę z faktu, że ten odcinek szlaku wiedzie często dzikimi i pustymi rejonami, przez co można natrafić na kłopoty z punktami noclegowymi, gastronomicznymi czy po prostu sklepami. Najważniejsze punkty na trasie to z pewnością Kozie Żebro, Bacówka PTTK w Bartnem, Magura, Iwonicz-Zdrój, Rezerwat Bukowica. Koniec tego beskidzkiego odcinak przypada na stację kolejową w Komańczy.

Bieszczady

Ostatni odcinek, przebiegający przez Bieszczady, liczy sobie 97,2 km i prowadzi z Komańczy do wsi Wołosate. Trasa zaczyna się na stacji kolejowej w Komańczy, na wysokości 450 m n.p.m. Jest to popularna wieś w okolicy, która stanowi idealną bazę wypadową na okoliczne wycieczki. GSB wiedzie przez Duszatyn, Jeziora Duszatyńskie w kierunku Chryszczatej o wysokości 997 m n.p.m. W dalszej kolejności udajemy się na Przełęcz Żebrak, Jaworne aż do Wołosania. Ze szczytu zejdziemy w kierunki Cisnej, w której bez trudu powinniśmy znaleźć nocleg czy punkty gastronomiczne. Z Cisnej poprzez Małe Jasło, Okrąglik dojdziemy do wsi Smerek, z której prowadzi trasa na szczyt o identycznej nazwie. Po dalszej wspinaczce czekać będzie na nas Połonina Wetlińska. Znajduje się na niej słynne Schronisko PTTK „Chatka Puchatka”. W dalszą trasę wybierzemy się malowniczymi rejonami w stronę Połoniny Caryńskiej i Ustrzyk Górnych. Znajdziemy tu bazę wypadową na ostatni odcinek trasy. Na koniec udajemy się w stronę Szerokiego Wierchu, Przełęczy pod Tarnicą. Z okolic Tarnicy przez Przełęcz Goprowców, Kopę Bukowską dojdziemy na Wołosate. Trasa po blisko 500 km kończy się na wysokości 724 m n.p.m.

About the Author:

Miłośnik fotografii i podróży. Ceni sobie zarówno lokalne, krajowe, jak i międzynarodowe wyprawy. Od lat prowadzi bloga historyczno-fotograficznego Historia Jednej Fotografii