Najciekawsze parki narodowe w Polsce

Polska jest niezwykle bogatym w atrakcje przyrodnicze państwem. Na uwagę zasługuje obfitość lasów różnego typu, ale też urozmaicony krajobraz, obejmujący wiele form, których podziwiania w naturalnej formie jest prawdziwą rzadkością. Na terenie naszego kraju zbiegają się aż trzy jednostki tektoniczne – a co za tym idzie, zarówno geologiczne, jak i przyrodnicze środowisko Polski pozostaje zróżnicowane. Na północy dominuje roślinność i fauna charakterystyczna dla terenów nadmorskich, natomiast głębiej środka kraju znajdują się pojezierza oraz obszary nizinne. Południe należy do obszarów górskich – a więc zróżnicowanie krajobrazu jest bezdyskusyjne. Dowodem na unikalność przyrody w Polsce pozostają liczne parki narodowe oraz krajobrazowe (w liczbie odpowiednio – 23 oraz 122). Warto zauważyć, iż definicje parku narodowego oraz krajobrazowego zdecydowanie się od siebie różnią.

Park narodowy – definicja

Park narodowy stanowi jednostkę obszarową, której wyjątkowe przyrodnicze elementy (skupiające walory krajobrazowe czy też związane z konkretnymi gatunkami z królestw roślinnych bądź zwierzęcych) zajmują powierzchnię ponad 1,5 tys. ha. Dzięki konkretnym ustawom i rozporządzeniom środowisko parku narodowego jest chronione. Wokół obszaru wyznaczona pozostaje też „otulina parku narodowego” – wobec znajdującej się na jej terenie roślinności oraz fauny wystosowywane są odrębne przepisy. Parki narodowe w Polsce w znacznej mierze są udostępnione dla zwiedzającym i mimo, iż w niektórych przypadkach wstęp jest odpłatny, to nie można powiedzieć, iż zainteresowanie przyrodą nie jest spore.

Lista wszystkich parków narodowych w Polsce:

  • Babiogórski Park Narodowy
  • Białowieski Park Narodowy
  • Biebrzański Park Narodowy
  • Bieszczadzki Park Narodowy
  • Park Narodowy „Bory Tucholskie”
  • Drawieński Park Narodowy
  • Gorczański Park Narodowy
  • Park Narodowy Gór Stołowych
  • Kampinoski Park Narodowy
  • Karkonoski Park Narodowy
  • Magurski Park Narodowy
  • Narwiański Park Narodowy
  • Ojcowski Park Narodowy
  • Pieniński Park Narodowy
  • Poleski Park Narodowy
  • Roztoczański Park Narodowy
  • Słowiński Park Narodowy
  • Świętokrzyski Park Narodowy
  • Tatrzański Park Narodowy
  • Park Narodowy „Ujście Warty”
  • Wielkopolski Park Narodowy
  • Wigierski Park Narodowy
  • Woliński Park Narodowy

Poniżej więcej szczegółów na temat najciekawszych, naszym zdaniem, parków narodowych.

Białowieski Park Narodowy

Zlokalizowany w obrębie województwa podlaskiego i liczący (rzecz jasna jako jednostka administracyjna) niemal 70 lat. W ramach parków wyróżnia się: Obręb Ochronny Orłówka, Obręb Ochronny Hwoźna i Ośrodek Hodowli Żubrów. Co ciekawe, wizyta w parku to nie tylko gratka dla miłośników fauny i flory, lecz również archeologów czy antropologów. Puszcza Białowieska słynie również z tego, iż na jej terenie znajdują się osady pochodzące z neolitu, znaleziono także artefakty z owego okresu (jak narzędzia czy naczynia z kamienia). Białowieski Park Narodowy cieszy się sporym zainteresowaniem turystów – co roku miejsce odwiedza 140 tysięcy osób. Najbardziej charakterystycznym zwierzęciem żyjącym na terenie parku pozostaje żubr. To właśnie w Puszczy Białowieskiej ten gatunek ssaka został uratowany od wyginięcia. Prócz króla i symbolu Puszczy bytuje tu jednak wiele innych gatunków zwierząt – bezkręgowców, ale i ptaków, gadów, płazów – łącznie około 12 tysięcy (a mowa tutaj jedynie o gatunkach udokumentowanych). W przypadku roślinności również mamy do czynienia z ewenementem na skalę europejską – Puszcza stanowi bowiem jeden z najlepiej zachowanych naturalnych lasów (zarówno dębowo – grabowych, jak i łęgowych czy olszowych). Nie brakuje też roślin naczyniowych (ponad 700 gatunków) czy porostów.

Bieszczadzki Park Narodowy

Utworzony w 1973 roku park, systematycznie powiększany na przestrzeni lat. Znajduje się na obszarze najniższych części polskich Karpat (Wschodnich). Strukturę roślinną parku tworzą głównie obszary leśne – liściaste oraz mieszane. Gatunki roślin występujących w Bieszczadach są liczne, a do najciekawszych, charakterystycznych dla karpackiego krajobrazu zalicza się: pszeniec biały, tojad wschodnio-karpacki i goździk kartuzek skalny. Warto przy tym zaznaczyć, że BPN jest parkiem, w którym ścisłej ochronie podlega największy odsetek terenów w skali kraju. W przypadku fauny także występuje duża różnorodność, przy czym na uwagę zasługują m.in. duże ssaki drapieżne, takie jak wilk, ryś, żbik czy niedźwiedź, oraz roślinożercy – jeleń karpacki czy żubr. Te ostatnie zostały sprowadzone w Bieszczady w latach 60 ubiegłego wieku, niemniej ich populacja rozwinęła się w imponujący sposób.

Park Narodowy Gór Stołowych

Jest położony na obszarze Środkowych Sudetów, niedaleko granicy z Czechami. Został  założony w 1993 roku i zajmuje obszar około 63 km2. Tym, co wyróżnia Park jest szczególna rzeźba terenu, którą tworzą trzy poziomy piaskowców ukształtowanych na przestrzeni ponad 100 milionów lat. W otulinie PNGS znajdują się uzdrowiska przyciągające od wielu lat rzesze turystów (m.in. Duszniki Zdrój, Polanica Zdrój czy Kudowa Zdrój). Zwierzęta, które można obserwować na terenie Parku to takie gatunki kręgowców i bezkręgowców jak: lisy, jelenie, borsuki europejskie, kuny leśne, łasice, gronostaje europejskie, tchórze, a także mniejsze gryzonie – ryjówka malutka i ryjówka górska. Ze względu na ciekawą rzeźbę ternu i duże ilości zakamarków, na obszarach górskich żyje kilka gatunków nietoperzy. W Sudety sprowadzono również z Korsyki owcę górską – muflona, który doskonale się tutaj zasymilował.

Ojcowski Park Narodowy

Znany głównie ze względu na obfitość jaskiń. To jednak nie jedyna atrakcja, jaką utworzony w 1956 roku na terenie powiatu krakowskiego park ma do zaoferowania. Położony na Wyżynie Krakowsko – Częstochowskiej park łączy w sobie bowiem walory krajobrazu z historycznymi ciekawostkami w postaci licznych zabytków (takich jak zamek w Pieskowej Skale, ruiny w Ojcowie, pustelnia Salomei na Grodzisku). O wyjątkowości rzeźby terenu decyduje połączenie form dolinnych, wąwozów z ostańcami, a także jaskiniami (szacuje się, że jest ich około 700, aczkolwiek do zwiedzania udostępniono jedynie dwie – jaskinię Łokietka oraz jaskinię Ciemną). W obrębie parku stwierdzono obecność rozlicznych gatunków roślin, jednakże dla wielu odwiedzających Ojcowski Park Narodowy jest przede wszystkim ostoją dla nietoperzy. Wyróżnić można aż 17 gatunków tych ssaków, m.in. podkowca małego, nocka dużego, gacka wielkoucha.

Karkonoski Park Narodowy

Kolejny z położonych na granicy z państwem czeskim parków.  Istnieje już od 1959 roku. Prócz terenów górskich na uwagę zasługują liczne torfowiska, polodowcowe kotły a także gołoborza. Bogactwo flory i fauny jest reprezentowane przez ponad 1000 gatunków roślin oraz setki gatunków zwierząt – ssaków, ptaków oraz bezkręgowców. Strefa ochronna dla rozlicznych endemitów obejmuje aż 11 265 hektarów i rozciąga się poza obszar parku. Mimo, iż za wstęp na teren KPN trzeba uiścić opłatę, to chętnych do kontaktu z naturą nie brakuje – szczególnie, że na terenie parku znajdują się szlaki turystyczne piesze, szlaki narciarskie (m.in. 17 km nartostrad), a także wyciągi i kolejki linowe. Wyjątkową atrakcję stanowią również wodospady –  Kamieńczyka, będący najwyższym  wodospadem polskich Sudetów, z trzema kaskadami o wysokości 27 metrów, Szklarki, położony w centrum bukowego lasu i mierzący około 13 metrów, a także kaskady Łomniczki spływające z Równi pod Śnieżką.

Pieniński Park Narodowy

To park funkcjonujący od ponad 80 lat, którego znaczna część jest udostępniona dla turystów. Wśród 35 kilometrów szlaków szczególną atrakcją jest spływ turystyczny przez przełom Dunajca, od 1 kwietnia do 31 października. Szlak rozpoczyna się przy przystani w Sromowcach Wyżnych – Kątach, gdzie zlokalizowane są punkty gastronomiczne, sanitarne oraz handlowe, a także punkt informacyjny dla zwiedzających Park. Spływ, na który nie trzeba rezerwować biletów wcześniej, trwa od 2 – 3 godzin (w zależności od tego, jaką przystań końcową wybierzemy – możliwe opcje to Szczawnica Niższa bądź Krościenek). Piesze szlaki wiodące przez Pieniński Park Narodowy obejmują ścieżki dydaktyczno – naukowe rozmieszczone zarówno na terenie Polski, jak i sąsiednich Czech. Dla miłośników rekreacji na dwóch kółkach udostępniono natomiast szlaki rowerowe (które pokrywają się ze szlakami pieszymi). Na terenach masywów górskich – Sokolicy oraz Trzech Koron przygotowano galerie widokowe. Prócz walorów krajobrazowych, bogatego świata flory i fauny (Pieniny słyną z tego, że na łąkach wyszczególniono aż 1600 gatunków motyli) atrakcją pozostaje też Zamek w Czorsztynie. Pieniński Park Narodowy cechuje więc duża różnorodność.

Świętokrzyski Park Narodowy

To kompleks istniejący od 1950 roku. Jest położony w centrum Gór Świętokrzyskich, w paśmie Łysogór oraz w okolicach Dolin – Dębniańskiej i Wilkowskiej, a także w części Pasma Klonowskiego. Prócz tego teren ŚPN obejmuje Las Serwis, Skarpę Zapusty oraz Górę Chełmową ( stanowiącą najstarszy element Parku, bowiem już od 1920 roku na jej terenie istniał rezerwat przyrody). Charakterystyczne dla krajobrazu są gołoborza – specyficzne rumowiska skalne utworzone w wyniku procesów mrozowych (zaistniałych na przestrzeni setek tysięcy lat). Na terenie Parku uwagę zwraca niezwykle bogate zalesienie, co owocuje zarówno bogatą warstwą roślinną, jak i licznością gatunków zwierząt. Do najciekawszych przedstawicieli fauny można zaliczyć nie tylko ssaki, takie jak kuny, myszy leśne czy nornice rude, ale też kilkanaście gatunków płazów (w tym traszkę górską czy ropuchę szarą), oraz tysiące gatunków chrząszczy czy motyli. Dla turystów udostępniane są szlaki piesze, rowerowe oraz samochodowe. Wśród wielu atrakcji warto wymienić Puszczę Jodłową – endemiczne zbiorowisko leśne położone w obszarze górskim (i występujące jedynie na terenie ŚPN oraz na Roztoczu). Godny uwagi jest także otaczający Łysą Górę kamienny wał z piaskowca kwarcytowego. Kwestią sporną pozostaje charakter owego tworu, niemniej wedle wielu hipotez ma on charakter kultowy, nie obronny.

Wielkopolski Park Narodowy

Jest obszarem, który znajduje się nad Wartą i stanowi środowisko ochronne dla krajobrazu polodowcowego oraz żyjących na jego terenie roślin i zwierząt. Typowymi elementami pozostają tutaj głazy narzutowe, morena czołowa, wydmy, parowy. Na terenie WPN znajdują się 4 duże jeziora: Jezioro Łódzko – Dymaczewskie o powierzchni ponad 127 ha, Jezioro Góreckie zajmujące obszar 101,95 ha, Jezioro Witobelskie (97,47 ha), Jezioro Chomęcicko – Rosnowskie (41,17 ha) oraz kilka mniejszych zbiorników. Środowisko sprzyja występowaniu rozmaitych gatunków ptaków, w tym lęgowych oraz przelotnych. W Parku godna uwagi jest rozbudowana infrastruktura szlaków turystycznych, obejmujących zarówno trasy koncentrujące się na bogactwach przyrodniczych, jak i historycznych. Poza szlakami pieszymi warto wymienić samochodową Trasę Kórnicką umożliwiającą poznanie atrakcji regionu, a także Pierścień Rowerowy dookoła Poznania.

Mapa parków narodowych w Polsce

Oceń artykuł
Sending
User Review
4 (8 votes)